Sevgili Nuriye Akman,

14 yaşında bir okuyucunuz olarak, Nefes ve Örtü’yle hayatımın merkezinde durur oldunuz. Nefes ilk elime geldiğinde okusam da anlayamayacağımı düşündü herkes. John ve Sırrı'nın hallerinin ''Hakk''ından gelmeye çalıştı zihnim ve kalbim. Okurken kitabı Gaffar gibi, ben de klasik ve ölen düşüncelerimi yıkadım onun her ölü yıkayışında... Tabende misâli doğurttum "asla olmaz hayallerimi"... Çok teşekkür ederim Nuriye Akman... Kitaplarınızı okuduktan sonra yaşamın hiç de fark etmediğimiz pırıltılarını gördüm sayfaların ardında... Ve sizin herkese bu pırıltıları gösterme adına verdiğiniz savaştan da çok etkilendim. Ne kadar tezat değil mi hayat? Barışın içinde savaş...

Amacım herkes eleştiri yaparken sizi tebrik edebilmek bilemem ne kadar önemli 14 yaşında küçük denilebilecek kadar bir kızın sözü..Ama siz hayatımın pusulasısınız benim için... Kerem'in, rüyaları tuvale döktüğü gibi ileride ben de hayallerimi kağıda dökmek istiyorum, sizin gibi mükemmel bir yazar olarak... Hayata her açıdan, farklı görüşlerle bakmanız ve diğerlerinden farklı olmanız arayıp da bulamadığımız bir yazar, düşünür örneği...

Yaşamımıza yön verdiğiniz için teşekkürler...