Merhaba, ben sizin sadık bir okurunuzum. Yıllarca gazetedeki köşe yazılarınızı takip ettim. Her iki romanınızı da okudum. Çok beğendim. Ama bir Mesnevî veya 16. yüzyıl şairlerinin sembollerle bezeli, anlamı kendini kolay kolay elevermeyen şiirleri gibi bir yapıda yazdığınızı düşünüyorum. Özellikle Nefes'te. Keşke diyorum Nuriye Akman bu romanı yazarken neye hangi anlamları yüklediğini biraz açık etse... ";Örtü"lerini kaldırsa anlamların... :) Son romanınızı da bitirmek üzereyim. Daha sürükleyici ve anlaşılır ve o kadar hayatın içinden geldi ki.. Şimdiye kadar yazılarınızı okurken sizi özgür düşünen, yargılamayan, anlamaya çalışan, kalıplaşmış düşünceleri kırıp kırıp yeniden okumalar gerçekleştiren bir özgür beyin olarak tanıdım. Bu yüzden de hep takip ettim. Romanınızı okurken de bizi -okuru- bir taraf tutmaya zorlamayan, alttan alta üstü örtülü bir şeyler empoze etmeye çalışmayan bir uslüpla yazdığınızı düşünüyorum. Sadece anlatılanları, yaşananları uzaktan izleyen ve anlaması gereken şahitler gibi... Başarılarınızın devamını diliyorum.

Sevgi ve saygılarımla...