Nuriye Hanım; Örtü isimli kitabınızı beğendim, konuyu dışarıdan biri olarak oldukça iyi yorumlamışsınız, ilginç bir kitap olmuş. Fakat kitapta örtülü olup da mutlu olan kimse yok. Çoğu kapalı bir süre sonra bir sebepten açılıyor. Hiç biri inancında sebat edecek kadar inançlı değil. Oysa bence kitapta örtüsüyle barışık ve mutlu insanlar da olmalıydı. Ayrıca Perijan gibi inançlı olması gereken bir karakterin Kerem ile yatmasını yadırgadım. Örtü sonuçta Allah'ın emri ve farz olan bir eylem, biz bu emre uyma gayretiyle kapanıyoruz kitaptaki gibi ben de okurken ve çalışırken bu sorunlarla karşılaştım. İlk sorun çıktığında 28 Şubat sürecinde çok üzüldük ve yıprandık ama zamanla her şeye alışıyor maalesef artık kanıksadık galiba... Bir de öğretmenliğe ilk başladığımda kendimi kabul etme ve kabul ettirme sorunum olmuştu ama çok şükür aştım artık. Onun dışında aile zoruyla kapananlar bir gerçek ama oldukça küçük bir yüzde çünkü biz bizimle aynı acıları çekmesin kariyer problemi olmasın diye yeni nesle örtüyü tavsiye edemiyor bir kere daha düşün diyoruz. Neyse sizi meşgul etmeyeyim. Yayın hayatınızda başarılar dilerim. Bu arada siz tanıdığım en iyi soru soran yazarsınız :) Cidden takdîr ediyor ve röportajlarınızı ilgiyle izliyorum.